Nocne mrowienie
Delikatne wrażenie „szpilek” w palcach stóp, nasilające się po położeniu się do łóżka.
Obraz kliniczny neuropatii cukrzycowej bywa nierówny. Rozwija się powoli, często zaczyna od stóp i przez wiele lat pozostaje dyskretny. Poniższe zestawienie porządkuje najczęściej opisywane sygnały.
Pacjenci opisują je zwykle z pewnym wahaniem — jako coś, co „chyba czasem się pojawia”, „zdarza się wieczorem” albo „bywa po długim dniu”. Poniżej zbiór najczęściej powtarzających się obserwacji.
Delikatne wrażenie „szpilek” w palcach stóp, nasilające się po położeniu się do łóżka.
Trudność w wyczuciu drobnego kamyka w bucie lub temperatury podłogi bez skarpet.
Subiektywne wrażenie chłodu, nieuzasadnione temperaturą otoczenia.
Krótkotrwałe napady palenia lub kłucia, najczęściej wieczorem.
Zmniejszona zdolność do wyczucia wibracji kamertonu w badaniu neurologicznym.
Lekkie chwianie się przy zamkniętych oczach — sygnał zaburzeń czucia głębokiego.

U części pacjentów objawy dyskretnie przenoszą się na dłonie i nadgarstki. Charakterystyczny bywa układ „rękawiczek i skarpet”: najpierw palce nóg, później palce rąk — w symetryczny, wolny sposób. Bywa też, że pojawiają się objawy zespołów uciskowych, zwłaszcza cieśni nadgarstka.
| Cecha | Postać czuciowo-ruchowa | Postać autonomiczna |
|---|---|---|
| Charakter dolegliwości | Mrowienie, drętwienie, ból stóp | Zawroty głowy przy pionizacji, zaburzenia trawienia |
| Typowa lokalizacja | Stopy i podudzia, później dłonie | Serce, przewód pokarmowy, układ moczowo-płciowy |
| Wiodące odczucie | Wrażenie zmienionego czucia | Wrażenie, że narząd „nie odpowiada” |
| Dynamika | Powolna, wieloletnia | Skryta, zwykle wykrywana późno |
| Ocena kliniczna | Kamerton, monofilament, badanie odruchów | Test pochyleniowy, EKG spoczynkowe, badanie zmienności rytmu |
| Postrzeganie przez pacjenta | Odczuwalne | Często niedostrzegane |

Pacjenci często zauważają, że mrowienie w stopach staje się bardziej wyraźne po położeniu się do łóżka. Wynika to z kilku nakładających się zjawisk: mniejszego bodźcowania z otoczenia, wolniejszej pracy serca, ochłodzenia kończyn oraz zmiany pozycji ciała. W ciszy nocy odczucia, które w dzień giną wśród innych bodźców, stają się słyszalne.
Zmniejszenie odczuwania dotyku, temperatury, wibracji i ułożenia — w typowym rozkładzie „skarpetkowym”.
Skóra stóp staje się cienka, sucha, mniej elastyczna; łatwiej powstają zrogowacenia i odciski.
Osłabienie drobnych mięśni stopy prowadzi z czasem do zmian architektury łuku podłużnego.
Zmniejszona potliwość stóp, zmiany w regulacji ciśnienia po pionizacji, zaburzenia trawienia.
„Objawy neuropatii cukrzycowej rzadko krzyczą. Częściej — szepczą z daleka i czekają na wysłuchanie.”
Michigan Neuropathy Screening Instrument — kwestionariusz przesiewowy z krótkim badaniem stopy.
Neuropathy Disability Score — ocena odruchów, czucia wibracji, temperatury i bólu.
Toronto Clinical Scoring System — łączna ocena objawów, odruchów i czucia obwodowego.
Prosty test czucia dotyku z użyciem włókna Semmesa–Weinsteina.
Ocena czucia wibracji w dystalnych częściach stóp.
Badanie elektrofizjologiczne oceniające funkcję nerwów obwodowych.